Öztürkmen’in açıklamasından öne çıkanlar: Geçtiğimiz günlerde Gaziantep’te meydana gelen olayda, bir şahıs boşandığı eski eşine baş ve yüz bölgesinden kezzap dökerek ağır yaraladı. Gözleri kör olan kadın, yaşam mücadelesi veriyor.
Günlerdir “İBB yurdundaki çocuğa şiddet” iddiasını ekranlardan eksik etmeyen medya ve dillerinden düşürmeyen iktidar mensupları, kadına ve çocuklara yönelik şiddete çıt çıkarmıyor. Bu iki yüzlü tavırlarının bir örneği.
Geçen hafta TBMM’de 3 yaşında bir çocuğa yönelik cinsel istismar iddiasını gündeme getirdim. Bu konu hakkında iktidar temsilcilerinden henüz bir açıklama duymuş değiliz. Dinci bir vakıfta meydana gelen bu skandal ile ilgili neden kamuoyu oluşmuyor. Şüpheli şahıs neden hâlâ elini kolunu sallayarak dolaşıyor?
Gaziantep, artan nüfusu ve aldığı göç nedeniyle asayiş sorunları yaşanan bir şehrimiz.
Şehrimizde geçtiğimiz günlerde 18 yaş altı üç çocuk, yine çocuk yaştaki kişiler tarafından öldürüldü.
Kadına yönelik şiddet haberlerinin de ardı arkası kesilmiyor.
Gaziantep’te 2025 yılında kent genelinde medyaya yansıyan toplam 48 erkek şiddeti vakası kayıtlara geçti. Bu süreçte kentte 11 cinayet işlendiği belirtilirken, şiddet ve yaralama vakalarının sayısı 10 olarak kayıtlara yansıdı.
Daha aralık ayında boşandığı eşi tarafından bıçaklanarak katledilen 32 yaşındaki Şerife Gelmeli’nin kırkı yeni çıktı. Gelmeli, ardında iki çocuk bıraktı. Tıpkı kezzaplı saldırıya uğrayan anne gibi.
TÜRKİYE GENELİNDE ERKEK ŞİDDETİ VERİLERİ
Türkiye genelinde ise erkek şiddetinin boyutu dikkat çekiyor. 2025 yılı boyunca en az 299 kadın ve 64 çocuk hayatını kaybetti. Aynı yıl içinde 16 kadına cinsel istismar, 201 kadına taciz ve 265 çocuğa yönelik istismar vakası kayıtlara geçti. Verilere göre 1.168 kadın ise seks işçiliğine zorlandı.
Kadını korumayan ve suçlulara sürekli af çıkaran politikalar, bu saldırganlara özgüven veriyor. Bu saldırı, toplumun içine düştüğü yozlaşmanın, adaletsizliğin, kadın düşmanlığının bir sonucudur. Kadına yönelik şiddet kader değildir; görmezden gelinen acı bir toplumsal gerçektir.
Kadına yönelik şiddet eylemlerinin çoğu kayıtlara geçmiyor bile.
Kadınların neredeyse yarısı yaşadığı şiddeti kimseye anlatamıyor. Çünkü kadınlar biliyor ki, şiddete uğradıklarında karşılarında devletin koruyucu elini değil, cezasızlığın duvarını bulacaklar.
İstanbul Sözleşmesi’nden imza çeken, toplumsal cinsiyet eşitliğini müfredattan silen, kadını sadece aile içindeki rolüyle tanımlayan anlayışın bir sonucudur bu.
Sürekli çıkan aflar, cezasızlık algısını güçlendiriyor.
Son yargı paketinden sonra tahliye edilen Okay Gür isimli erkek, üç gün sonra dini nikahla birlikte yaşadığı Rojda Yakışıklı'yı (28) boğarak öldürdü.
Sayın Mahinur Özdemir Göktaş’a soruyorum, kadınlar her gün öldürülürken, siz neden susuyorsunuz?
3 yaşında çocuklar, “vakıf” adı altında faaliyet yürüten cumhuriyet düşmanı yapıların eline düşüyor, buralarda şiddete ve istismara uğruyor. Neden sesiniz çıkmıyor?