Evli ve 2 çocuk annesi Nuray Elçi, ilkokulu bitirdikten sonra 11 yaşında ailesine destek olmak için kentteki bir terzi atölyesinde çırak olarak mesleğe başladı. Zamanla kalfa ve ardından usta olan Elçi, 20 yaşında evlendikten sonra mesleğini bırakmak zorunda kaldı. Ardından da çocuklarının okuması için evdeki dikiş makinesi ile ikamet ettiği mahallede yaklaşık 10 yıl boyunca uzak kaldığı mesleğine yeniden dönüş yaptı. Evinde komşularının ihtiyaç duyduğu giysi onarımı ve daraltma gibi işlemleri yapan Elçi, liseye giden kızlarının eğitimine destek olmak için kendi iş yerini açmaya karar verdi.
Şahinbey ilçesinin Beşyüzevler Mahallesi’nde dükkan kiralayan Elçi, 2 dikiş makinesiyle terzi malzemeleri satın aldı. 10 yıl ara verdiği mesleğine kızlarının okuması ve aile ekonomisi için tekrar dönen Elçi, kazandığı parayla hem kızlarını okutuyor hem de aile ekonomisine katkı sağlıyor.
Kendi imkanlarıyla kurduğu iş yerinde mesleğini sürdüren Elçi, mütevazı atölyesinde günde ortalama 12 saat çalışarak müşterilerine hizmet veriyor.
Küçük yaşta iş hayatına atıldığı için okuma hayalini gerçekleştiremeyen Elçi, çocuklarının iyi bir eğitim alması ve aile bütçesine katkı sağlamak için çabalıyor. Lisede öğrenim gören 2 kız çocuğu bulunan Elçi, azmi ve çalışkanlığıyla birçok kadına örnek oluyor.
Okuyup hemşire olmak istediğini ancak maddi zorluklar yaşayan ailesine destek olmak için henüz 11 yaşında iken çalışmaya başladığını belirten Nuray Elçi, kızlarının okuması için iş yeri açıp var gücü ile çalıştığını söyledi.
Yaklaşık 10 yıldır ev yemekleri yapıp satarak hem aile bütçesine katkı sağladığını hem de çocuklarını en iyi şekilde okuttuğunu belirten Elçi, "Mesleğimi çok seviyorum. Dikiş dikmeyi çok seviyordum. 10 yaşındaydım. Sabah 05.00 gibi kalkıyordum. Annemin siyah makinesi vardı ve sürekli dikiş yapmaya çalışıyordum. Bir defa parmağımı diktim. İğne içinde kaldı ama ben yine devam ettim. 8 kardeştik. Aile biraz mağdurdu. İşe girmek zorunda kaldık. Okulu bıraktık. İşe çıraklıktan başladım. 8-9 makineye tek başıma bakıyordum. Çalıştığım yerde patron bayandı. Gelin olunca beni makineye geçirdi. Direkt çıraklıktan makineciliğe geçtim" dedi.
20 yıllık mesleki tecrübeye sahip olduğunu anlatan Elçi, "Babam belediye şoförüydü ve babam yetiştiremediği için okulu bıraktık. Terziye girmek zorunda kaldık. Epey aradan sonra kendi iş yerimi 8 yıl önce kurdum. Önce İstanbul’da çalıştım. Sonra Gaziantep’e geldim ve bir karar aldım. ‘Bu mesleği yapıyorsam kendime güvenmem lazım. İlk adımı atalım, eğer olursa oldu olmazsa kapatırım’ dedim. Çok şükür oldu. Bayağı müşterim de var. Hayalim hemşire olmaktı. Fakat olamadım. Çalışmak istedim. Çok şükür çalıştım. Şimdi kendi paramı da kazanıyorum. Ben okuyamadım. Fakat çocuklarım mağdur olmasın, okusun diye çabalıyorum. Elimden gelen desteği de kızlarıma vermeye çalışıyorum. Eşime de destek oluyorum" diye konuştu.