Üzerinde bir isim ya da tarih bulunmayan mezar taşında yalnızca “Kimsesiz Kız Çocuğu” ifadesi yer alıyor. Bu iki kelime, depremin geride bıraktığı en acı tablolardan birini gözler önüne seriyor.
Sessizliğin hâkim olduğu mezarlıkta, bu kabir önünde duran birçok kişi kısa süreliğine de olsa durup dua ediyor. Kimliği tespit edilemeyen ya da ailesini depremde kaybettiği için sahipsiz kalan küçük kız çocuğunun mezarı, Gaziantep’te felaketin unutulmayan sembollerinden biri haline geldi.
Mezarın başucuna bırakılan oyuncaklar ise en dikkat çeken detaylardan biri. Ziyaretçilerin kendi elleriyle bıraktığı bez bebekler, oyuncaklar ve küçük hediyeler, yaşanamamış bir çocukluğun sessiz tanığı gibi duruyor. Bu manzara, mezarı ziyaret edenlerin gözlerini doldururken, vicdanlarda derin bir iz bırakıyor.
Yetkililer, deprem sonrası kimliği belirlenemeyen veya yakını bulunamayan çok sayıda vatandaşın benzer şekilde defnedildiğini belirtirken, bu küçük kızın mezarının zamanla bir sembole dönüştüğünü ifade ediyor. Mezarlığa gelen vatandaşlar, “İsmi yok ama artık herkesin evladı” diyerek dualarını bu isimsiz kabirden eksik etmiyor.
Gaziantep’te bu mezar, yalnızca bir kaybı değil; depremde yitirilen masumiyetleri, yarım kalan hayatları ve unutulmaması gereken büyük bir acıyı hatırlatmaya devam ediyor.