Artık çöpe giden sap, çekirdek ve posalar; savunmadan kozmetiğe kadar uzanan geniş bir alanda kullanılan kapsaisine dönüşüyor.
Projeye öncülük eden Gaziantep Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Sibel Bayıl , bu yerli üretim modelinin yalnızca bilimsel bir başarı değil, aynı zamanda Türkiye için ekonomik bir kırılma noktası olabileceğini vurguluyor.
çöpten çıkan stratejik güç
Bugüne kadar büyük ölçüde yurt dışından temin edilen kapsaisin, aslında biberin “yakıcı” etkisini sağlayan ana bileşen. Ancak Gaziantep’in özellikle Nurdağı ve İslahiye ilçelerinde yetişen biberlerin atıkları, bu değerli maddeyi üretmek için adeta doğal bir hazine sunuyor.
Geliştirilen yöntemle:
Tarımsal atıklar ekonomiye kazandırılıyor
Dışa bağımlılık azaltılıyor
Yüksek katma değerli üretim mümkün hale geliyor
savunmadan sofraya geniş kullanım alanı
Kapsaisinin kullanım alanları oldukça çarpıcı:
Güvenlik güçlerinin kullandığı biber gazı
Hayvancılıkta yem katkıları (özellikle yumurta sarısı kalitesi için)
Ağrı kesici bantlar ve tıbbi ürünler
Kozmetik sektöründe aktif bileşen
Bu geniş kullanım alanı, projeyi sadece akademik bir çalışma olmaktan çıkarıp stratejik bir yatırım fırsatına dönüştürüyor.
teşvik listesinde zirvede
Projenin önemi yalnızca bilim dünyasında değil, devlet politikalarında da karşılık bulmuş durumda. Gaziantep için açıklanan teşvik programlarında kapsaisin üretiminin öncelikli alanlar arasında yer alması, yatırımın ne kadar kritik görüldüğünü ortaya koyuyor.
Ayrıca İpekyolu Kalkınma Ajansı destekli “So Green” projesi ile biber atıklarının daha düzenli toplanması hedefleniyor. Bu da üretimin sürdürülebilirliğini güçlendiren önemli bir adım.
hedef: teknoparkta üretim, dünyaya ihracat
Projenin bir sonraki aşamasında, Teknopark bünyesinde kurulması planlanan pilot tesisle yıllık üretimin başlatılması hedefleniyor. İlk etapta 500 kilogram kapasiteli tesisle piyasaya giriş yapılması planlanıyor.
yeni sanayi modeli: atık yok, değer var
Bayıl’a göre bu proje, sadece bir ürün geliştirme çalışması değil; aynı zamanda Türkiye’nin üretim anlayışına yeni bir yön veriyor:
“Artık klasik üretim modeli yeterli değil. Katma değeri yüksek, teknoloji temelli üretime geçmeliyiz.”
Gaziantep’te başlayan bu dönüşüm, tarım atıklarının doğru teknolojiyle nasıl küresel bir değere dönüşebileceğinin en somut örneklerinden biri olarak öne çıkıyor.