Eskişehir’de üniversite mezunu Özge Atkı, ön yargılara meydan okuyarak yaptığı servis şoförlüğüyle, trafikte kadın eli değdiğinde nelerin değişebileceğini gözler önüne seriyor.
Eskişehir’de yaşayan 30 yaşındaki Özge Atkı, azmi ve başarısıyla "erkek işi" olarak görülen şoförlük mesleğini başarılı bir şekilde devam ettiriyor. Muhasebe ve vergi uygulamaları bölümünden mezun olan, şu anda da ikinci üniversite olarak adalet bölümünü okuyan Atkı, yollara olan tutkusunun peşinden giderek direksiyon başına geçti. Geçmişte babasıyla birlikte kamyonla şehirlerarası yük taşıyan kadın sürücü, şimdilerde ise Eskişehir sokaklarında öğrencilerin "Özge Ablası" oldu. İlk başta ailesinin karşı çıkmasına ve trafikteki bazı sürücülerin ön yargılarına rağmen geri adım atmayan Atkı, titizliği, kurallara olan hassasiyeti, pembe paspaslı temiz aracı ve tespih koleksiyonuyla mesleğe başka bir bakış açısı getiriyor. Atkı’nın hayali ise tır ya da yolcu otobüsü şoförü olmak. "İlerleyen zamanlarda kendi tırımı alıp uzun yol tır şoförü olmak istiyorum"
Mesleğe başlama hikayesi hakkında Özge Atkı, "Ben otobüs şoförü olmak istiyordum aslında, yolları çok seviyorum. Gittim ehliyetimi büyüttüm. Sonrasında öğrencilere çok özendiğim için, ’en güzeli bir servis şoförlüğünü deneyeyim’ dedim. Ama hayallerimde her zaman otobüs şoförlüğü var ve ilerleyen zamanlarda kendi tırımı alıp uzun yol tır şoförü olmak istiyorum. İlk başlarda ailem hiç rıza göstermedi. Babam şok oldu, can taşıdığımız için bir kadının bu işe girmesini pek istemedi açıkçası. Ama sonrasında azmimi ve başarımı gördükten sonra şu anda tam destek arkamdalar. Babam arabanın işlerinden çok güzel anlar. Arabadan ses gelir vesaire, o konularda ona sorduğum zaman ’Kızım şundandır, bundandır’ diyerek teknik konularda da bana çok yardımcı oluyor" dedi. "Benim aracım kolay kolay pis gezmez"
Taşıdığı işçi öğrenciler ve fabrika işçileri ile arkadaş gibi olduğunu söyleyen Atkı, şöyle konuştu;
"Öğrencilerimizle güle oynaya servis yapıyoruz. Genelde ’Özge Abla’ diyorlar ve ilk bindikleri zaman karşılarında bir kadın şoför görünce tabii ki ister istemez bir tedirginlik oluyor. Sonrasında onlar da olumlu tepki veriyor; aslında kadın şoförü daha çok seviyorlar, çünkü trafik kurallarına belki de daha fazla uyuyoruz. Bir buçuk yılda sadece bir kere tramvay yoluna girmekten ceza yedim, onun haricinde herhangi bir cezam yok. Tabii ki bazen trafikte kural ihlali yapan diğer sürücüler üstüme kırıyor, sonrasında direksiyondakinin bir kadın olduğunu görünce tepki gösteriyorlar. Ama bir kadın olarak bizim için zor bir iş yok; zoru yaparız, imkansız da zaman alır diye düşünüyorum. Bir kadın şoför olarak kendime has tarzım var; tespihlerim var, tespih koleksiyonum var hatta çok seviyorum. Sonrasında pembe rengi çok seviyorum, araba için pembe paspaslarım var. Benim aracım kolay kolay pis gezmez; o yüzden erkek meslektaşlarım bile ’Yapma bu kadar, yorma kendini’ diyorlar ama ben çok seviyorum, sonuçta orası da bizim evimiz gibi. Servis aralarında da babama tarla işlerinde yardım ediyorum. Babam çiftçi, ben de köyde yetiştiğim için topraktan vazgeçemiyorum. Traktör ve kamyon kullanabiliyorum, yaz dönemlerinde tarla sürüyoruz. Bir kadının her işin üstesinden gelebileceğine inanıyorum; iki işi de birlikte yürütmeye çalışıyorum."